share

HAIFENG NI

 

° Zhoushan, China 1964

leeft en werkt in Beijing en Amsterdam

 

Haifeng Ni nam deel aan Coup de Ville 2010. Deze tekst verscheen in de catalogus.

 

In het midden van de jaren 1990, nog voor China echt aansluiting zoekt bij de rest van de wereld, verlaat Haifeng Ni zijn thuisland om zich in Europa te vestigen. Via media als fotografie, video, installatie of gebruikmakend van het eigen lichaam, behandelt hij in zijn werken vaak de thematiek van de migratie van zowel producten als mensen. Ni situeert ze in de bredere context van postkoloniale verhoudingen en globalisatie, met een grote aandacht voor de economie en de productiesystemen die daarmee samenhangen. Tegenover economische dwang tot productie, doelmatigheid en functionaliteit typeert hij kunst als wezenlijk onnuttig.

 

De plaatsing van de installatie Para-production op een zolderkamer van het Walburgkasteel speelt in op het historische verleden van deze plek. In de 19de eeuw heette dit kasteel het Zeildoekhof en vervulde het een belangrijke rol in de lokale textielproductie. Para-production bestaat uit antieke, nog werkende naaimachines en textielresten die de kunstenaar uit China importeerde. Tijdens de tentoonstelling verwerkt een groep vrijwilligers de lappen stof tot een gigantisch stuk textiel. Wat op die manier wordt gemaakt, voltrekt zich zonder economische ambitie of met het oog op rendement. Het eindresultaat voldoet niet aan de vraag van de markt of de maatschappelijke wens tot nuttigheid.

 

Het kunstwerk richt zich op participatie en creëert een sociale dimensie door de personen, die dat wensen aan de verdere realisatie ervan te laten deelnemen. Zo wil de kunstenaar via zijn werk en de bijbehorende handelingen tegemoetkomen aan de nood tot sociale contacten. Para-production bekritiseert de vervreemding in het arbeidsproces als gevolg van de massaproductie. Ni ontwaart dit fenomeen echter niet alleen bij economische producten, maar ook in de hedendaagse kunstwereld. Aardig wat sterkunstenaars richten gigantische ateliers op en nemen een resem werknemers in dienst die ze vaak onderbetalen. In vele gevallen gaat het hier om niks meer dan massaproductie. Haifeng Ni spoort met zijn manier van werken aan tot een fundamenteel andere kunstpraktijk.