share

EVA VERMANDEL

 

° Sint-Niklaas, België 1974

leeft en werkt in Londen — Groot-Brittannië

 

Eva Vermandel nam deel aan Coup de Ville 2010. Deze tekst verscheen in de catalogus.

 

Eva Vermandel geniet naam als portretfotografe, werkt voor diverse magazines, maar ontwikkelt daarnaast ook een autonoom oeuvre. Als pas afgestudeerde vestigt ze zich in Londen, waar ze sindsdien woont. De foto's die Vermandel in het Koetshuis presenteert, gaan in op de vraag waar zich haar thuis bevindt - Londen of Sint-Niklaas, waar ze haar jeugd spendeerde.

 

De kunstenares presenteert onder de titel De zachte gloed van tijdloosheid verschillende werken, gaande van een landschap over een serie portretten tot een grafisch werk. Haar gevoeligheid voor grafiek keert via de sterke lijnvoering terug in de foto's, terwijl haar liefde voor de schilderkunst tot uiting komt in de compositorische opbouw. Het streven naar tijdloosheid uit zich in haar zoektocht om het rechtlijnige te vinden in een wereld die zwaar versnipperd is door digitalisering en globalisering. Vermandel gaat in tegen het idee van de verdeling van de tijd en probeert de onderliggende, doorlopende golfbeweging, die tussen mensen onderling en mensen en hun omgeving ligt, in beeld te brengen. Haar foto's willen het onwezenlijke, het ontastbare vastleggen: de ruimte tussen gebeurtenissen in het dagelijkse leven waarin we even stilstaan en onze gedachten laten gaan. Vermandel wil de binnenkant van mensen fotograferen. De buitenkant interesseert haar niet, die kan iedereen zien. Om die reden houdt ze van de traditionele analoge camera, er is geen mogelijkheid om onmiddellijk op een schermpje het resultaat te bekijken zoals in de digitale fotografie. Het beeld openbaart zich pas in de donkere kamer.

 

Wie en wat Vermandel toont, zijn symbolische representaties van haar vrienden en een lievelingsplek in de natuur. Sinds haar oversteek heeft ze zich volledig aangepast aan de Britse cultuur en heeft ze het gevoel dat België haar land niet meer is. Als Belgische in Londen is ze ontheemd en vervreemd geraakt van haar moederland en schippert ze tussen een expatriate en een immigrante. Het verschil tussen beide is dat immigreren een definitief karakter heeft en dat een expatriate zichzelf ziet als een tijdelijke bewoner van een vreemd land en ook als zodanig beschouwd wordt. Vermandel weet niet of ze ooit Groot-Brittannië achter zich zal laten, al is het antwoord op deze vaak gestelde vraag dat haar terugkeer ofwel in een kist, ofwel in een dwangbuis zal zijn, veelzeggend.