share

Egill Sæbjörnsson

 

° Reykjavik, Ijsland 1973

leeft en werkt in Berlijn — Duitsland

 

Egill Sæbjörnsson nam deel aan Coup de Ville 2010. Deze tekst verscheen in de catalogus.

 

Egill Sæbjörnsson vervlecht in zijn installaties verschillende niveaus van de realiteit en gebruikt daarvoor verschillende media over en door elkaar: muziek, sculptuur, filmprojectie, performance en animatie. De kunstenaar aanziet de dingen - of het nu een pingpongballetje of een fles is - als zelfstandige 'wezens' met een innerlijk leven. Zijn werk is erop gericht om net dat authentieke 'zijn' vna objecten te activeren: met theatrale middelen brengen zijn poëtische kunstruimtes de voorwerpen tot leven en laten deze ritmisch bewegen zoals noten op een muziekbalk.

 

Voor Coup de Ville heeft Sæbjörnsson opnames gemaakt van de sculpturen die op het Stationsplein en het Regentieplein staan. De beelden filmde hij vanuit een rijdende auto, waardoor je het idee van een roadmovie krijgt. Wie roadmovie zegt, denkt meteen onwillekeurig aan Amerikaanse films uit de jaren 1960 en 1970 zoals Easy rider (1969), die zich vaak in wijdse woenstijnlandschappen afspelen, een avontuurlijke inslag hebben en een typisch rebelse sfeer uitademen. Alleen al in dat opzicht is het idee om een roadmovie op te nemen in Sint-Niklaas behoorlijk absurd. Waarom heeft de kunstenaar trouwens net voor deze twee pleinen gekozen? Sæbjörnsson speelt met onze verwachtingen, of beter gezegd: met wat we juist niet zouden verwachten. We volgen de kunstenaar op zijn reis door de stad die er plots anders gaat uitzien.

 

Deze film wordt getoond in een installatie waarin verschillende objecten geanimeerd worden. Sæbjörnsson kiest niet voor voorwerpen die de sfeer van een roadmovie ondersteunen, maar net voor objecten die eigenlijk heel banaal zijn, zoals een emmer of een houten stokje. Deze combinatie van de film en de voorwerpen levert een bevreemdende, surrealistische indruk. De kunstenaar laat zien dat de dingen veel kunnen zijn, niet het minst binnen onze verbeelding. Of zoals Lula Fortune (1990) van David Lynch zegt: 'This whole world is wild at heart and weird on top.'