share

Ben Benaouisse

 

° Familleureux, België 1971
leeft en werkt in Gent — België

 

Ben Benaouisse nam deel aan Coup de Ville 2013. Deze tekst verscheen in de catalogus.

 

Ben Benaouisse reist in de maatschappij en doorheen de kunst met een alerte geest en een scherpe blik. Als autodidact debuteerde hij als danser en evolueerde naar de beeldende kunst. Indien hij nog podiumprojecten op touw zet, leunt het visuele aspect meer aan bij beeldende kunst dan bij theater of dans. Geen medium of drager laat Benaouisse onderkend; tevens voert hij performances uit waarbij hij het democratische podium van de straat en de directe confrontatie met de toeschouwer niet schuwt. Als kunstenaar recycleert en herbevrucht hij materialen of denkwijzen en buigt zich over kunsthistorische evoluties en sociale situaties. Hij test het vermogen van de kunst in deze tijd en onderzoekt de rol ervan in onze samenleving. Zijn conceptuele interesse vindt een evenwicht in de verwondering en het plezier dat het maken van iets met zich meebrengt.

 

Ben Benaouisse is een lichtgewicht reiziger en transporteerde geen materialen naar Sint-Niklaas. Bij voorkeur werkt hij vanuit datgene wat reeds bestaat. Hij verzamelde zelf gedeclasseerde materialen en vroeg inwoners en organisaties om afgedankte spullen. Zijn omgang met materialen gaat terug op kunstenaars als Joseph Beuys, Marcel Broodthaers en Robert Rauschenberg. Zoals een archeoloog of een telg van de verdwijnende bewaarcultuur, representeren al die objecten voor hem de wereld en dragen een vorm van nuttigheid – zelfs schoonheid – in zich.

 

Dit verzamelde materiaal vormt de basis van ‘Polytiek’, een versmelting van de termen ‘polyptiek’ en ‘politiek’. Een polyptiek of veelluik (twee, drie of meerdere delen) was een veelvoorkomende vorm in de middeleeuwse religieuze kunst. Opgroeiend in België raakt Benaouisse door zijn Marokkaanse (moslim)origine geboeid door godsdienst en in het bijzonder de wereldlijke slagkracht ervan. ‘Polytiek’ blaast schotten op, legt verbindingen en schudt aan de hiërarchie van waardeschalen door afgedankte objecten te reactiveren. De installatie lijkt te tonen wat politici volgens hem idealiter in stand moet houden: een samenleving met een grote diversiteit van individuen en meningen.