share

ANTON COTTELEER

 

° België 1974

leeft en werkt in Antwerpen — België

 

Anton Cotteleer nam deel aan Coup de Ville 2016. Deze tekst verscheen in de catalogus.

 

In de tentoonstelling Coup de Ville presenteert Anton Cotteleer een nieuwe sculptuur '4AM'. Het werk bestaat uit een opgemaakt, maar verwaarloosd bed dat de voedingsbodem lijkt voor een woekerend bouwsel dat eruit oprijst. Naar de schilderkundige traditie kan men het werk benoemen als een nocturne, wat dan weer herinneringen oproept naar Goya's verwijzigen naar de slapende rede die plaatsmaakt voor droom en irrationaliteit.

 

'4AM' ziet er gebruikt en doorleefd uit, de kussensloop is vuil en stoffig en de deken met rastermotief is vervaagd doordat er verschillende gekleurde lagen stof op aangebracht zijn. De variatie van texturen en de bewerking van oppervlakken - de zorg voor de huid van het beeld - zijn een terugkerend aandachtspunt van deze beeldhouwer. Elke suggestie van figuratie is vermeden zodat de dialoog tussen de horizontale en verticale as des te meer benadrukt wordt. Hoewel er een knipoog in vervat zit naar de geschiedenis van de sculptuur, blijven we in het ongewisse over de betekenis ervan. In het intuïtief en associatief opgebouwde oeuvre van Cotteleer is dat niet ongewoon.

 

Precies het gewone, datgene wat ons vertrouwd en logisch lijkt, speelt een cruciale rol in zijn werk. Hij lijkt de normaliteit zelfs te koesteren, maar hij beseft vooral hoe gemakkelijk en plotsklaps die onderuit gehaald kan worden. Er is nu eenmaal niet veel nodig om datgene wat ons vertrouwd is en ons doorgaans stabiliteit of geborgenheid geeft, te zien kapseizen. Vaak zijn het slechts minuscule afwijkingen die hele systemen onderuithalen. In het gros van zijn sculpturen evoceert Anton Cotteleer een atmosfeer waarin men meent the wrong turn genomen te hebben om in een wereld te belanden die zich van ons vervreemd heeft. Nochtans gebruikt de kunstenaar elementen uit onze dagdagelijkse omgeving zoals een stoel, tafel, bed, taboeret, deken en dies meer. Door onverwachte samenstellingen en kleine toevoegingen ontneemt Cotteleer ons de grip op de voorstelling en betekenis. Niets lijkt meer complex dan de alledaagsheid van het bestaan, leven en dood, en de poging die te doorgronden.